ในเวลานี้ เย่ฟานกำลังจะตายอย่างไม่ต้องสงสัย
แม้ว่าหัวใจของเขาจะยังเต้นอยู่ แต่บาดแผลบนร่างกายของเขาที่ถูกต้นไม้โลกเจาะยังคงมีเลือดไหลอยู่
ปอดถูกเจาะ
ขณะนี้เย่ฟานยังคงตื่นอยู่ โดยได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากความแข็งแกร่งที่เลขาของเขานำมาให้
เขาตระหนักดีว่าเมื่อความแข็งแกร่งลดลง ร่างกายที่บอบช้ำของเขาอาจจะไม่สามารถรองรับได้อีกต่อไป
เมื่อถึงเวลานั้นเขาอาจจะตายไปแล้ว
อย่างไรก็ตาม ตายก็คือตาย
อย่างน้อยเขาก็ประสบความสำเร็จใช่ไหม?
เมื่อคนๆ หนึ่งตายลงในที่สุด เขาจะเบากว่าหงเม่าหรือไม่ก็หนักกว่าภูเขาไท่
เขา ชู่ เทียนฟาน ควรจะถือว่าหนักกว่าภูเขาไท่
อย่างไรก็ตาม ในขณะที่เย่ฟานกำลังรอให้หย่งเย่มาถึงอย่างเงียบๆ
ต้นไม้โลกที่ล้มลงก็สั่นไหวอีกครั้ง
ใบหน้าที่มีความสุขของเย่ฟานก็หยุดนิ่งไปทันที
เขาเงยหน้าขึ้นอย่างแหลมคม ดวงตาจ้องไปที่นั่นด้วยความไม่เชื่อ
ข้าพเจ้าได้เห็นว่าต้นไม้โลกซึ่งรากถูกตัดขาดกลับมีกิ่งก้านสาขาจำนวนนับไม่ถ้วนแผ่ขยายออกไปและฝังรากลงในดิน
ด้วยการสนับสนุนของกิ่งก้านและใบไม้ ต้นไม้โลกที่ควรจะตายก็ลุกขึ้นมาอีกครั้ง!
“นี่…มันจะเป็นไปได้อย่างไร?”
มนุษย์ทั่วโลกล้วนโง่เขลา
ดวงตาของ Lu Tianhe กำลังจะระเบิดออกมา
รอยยิ้มทั้งหมดของมนุษย์ที่ยังคงเฉลิมฉลองหายไปในพริบตา
“มันเกิดขึ้นได้ยังไง..มันเกิดขึ้นได้ยังไง?”
“ทำไมเขาไม่ตาย?”
“ทำไมเขาถึงยังมีชีวิตอยู่?”
มนุษย์ไม่อาจยอมรับความเป็นจริงข้อนี้ได้